چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است
چه سخنانی که نشنیده ایم در این چند روز ، اظهار نظر یک رئیس جمهور قهرورز خشم و نفرت جهانی را علیه ایران و ایرانی برانگیخت . اقتدارگرایان نیز یکی پس از دیگری به ریسمان پوسیده رئیس جمهور چنگ می زنند و ایران را بیش از پیش در بحرانی خودساخته فرو می برند . اما دلیل این بحران زایی چیست؟ الله اعلم و شاید هم بعضی از خلق الله اعلم .
شاید این بحران زایی به سبب یافتن روزنه ای برای فرار از اجرای وعده های مطروحه در موسم انتخابات و گریز از مسئولیت های آن در پناه بحرانی باشد که ساخته وپرداخته انسان هایی است که صفت دولتمرد ایرانی را یدک می کشند . و اگر دلیل غیر از این باشد الله اعلم .
همگان بر این نکته عالم اند که سیاست های احمدی نژاد و هم فکرانش فلسطین محور است و آنان به منافع فلسطین بیش از ایرانیان ارج می نهند . بسیارند مواردی که منافع ملی ما فدای منفعت فلسطین شده است . اما این بار جماعت فلسطینی نیز سود و منفعتی در این گفتار ندیدند و بال به بال کلید دار اسبق پایتخت ما ندادند و رئیس تشکیلات خودگردانشان از محترم شمردن حقوق دشمن دیرینه سخن راند و دوستی خاله خرسه ی اقتدارگرایان ایرانی را برنتافت .
کلمات رئیس جمهور ما در میان اعراب هم اقبالی نیافت تا ایران بیش از گذشته انزوای خود را در دهکده جهان امروز حس کند . سوریه هم که درگیر گرفتاری ها و مشکلات بی شمار خویش است و فرصتی برای یاری رساندن به یار دیرینه نمی یابد .
مقامات مسئول و بلندپایه آمریکایی ، اروپایی و . . . این جملات را تکان دهنده خواندند و برای ملت ایران ابراز تأسف کردند و مرد اول بریتانیا رفتار و کردار احمدی نژاد را مایه بر باد رفتن مردم ایران دانست .
سبب تأسف است میدان گشایی آقای پزیدنت برای یهودیان متمرکز یا همان کشور اسرائیل ، آنچنان که سیلوان شالوم ، شیمون پرز و آریل شارون هریک جداگانه مظلوم نمایی کنند و از جامعه جهانی طلب استمداد کنند و از ایران دیوی خطرناک و خوفناک و از خود چهره ای مظلوم در انظار عمومی و بین المللی بسازند .
افسوس که هرچه کرده ایم خود کرده ایم و خود کرده را تدبیر نیست . بر من خرده نگیرند مردم که ما نگفتیم و او گفت ، این نظر ما نیست و نظر اوست . او زاییده اراده جمعی مردم ماست . دولت او زائیده تحریم است ، دولت نهم زائیده عدم مشارکت خلقی است که با اصلاحات قهر کردند و اکنون سر در گریبان ندامت فرو می برند و از کرده پشیمانند و از خداوند طلب خاتمی و اصلاحاتش را می کنند اما چه سود که منافع ملی سخت در خطر است .
براستی چرا ایرانی باید با دنیا وارد جنگ شود ، جان خویش را به خطر بیندازد ، از منافعش چشم بپوشد تا سرانجام هم خود را بر باد دهد و هم نارفیقی کند و منافع فلسطین را بسوزاند و هم میدان را برای اسرائیل بگشاید ؟
احترام به حقوق بین الملل کشورهای عضو سازمان ملل امری است واجب بر جملگی ممالک ، حتی اگر آن کشور اسرائیلی باشد که به زعم مسلمانان غاصب سرزمین قدس است . ما نیز اگر در پی منفعتی هستیم ابتدا منافع ملی خود را دریابیم . دوستان ، چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است .
شاید این بحران زایی به سبب یافتن روزنه ای برای فرار از اجرای وعده های مطروحه در موسم انتخابات و گریز از مسئولیت های آن در پناه بحرانی باشد که ساخته وپرداخته انسان هایی است که صفت دولتمرد ایرانی را یدک می کشند . و اگر دلیل غیر از این باشد الله اعلم .
همگان بر این نکته عالم اند که سیاست های احمدی نژاد و هم فکرانش فلسطین محور است و آنان به منافع فلسطین بیش از ایرانیان ارج می نهند . بسیارند مواردی که منافع ملی ما فدای منفعت فلسطین شده است . اما این بار جماعت فلسطینی نیز سود و منفعتی در این گفتار ندیدند و بال به بال کلید دار اسبق پایتخت ما ندادند و رئیس تشکیلات خودگردانشان از محترم شمردن حقوق دشمن دیرینه سخن راند و دوستی خاله خرسه ی اقتدارگرایان ایرانی را برنتافت .
کلمات رئیس جمهور ما در میان اعراب هم اقبالی نیافت تا ایران بیش از گذشته انزوای خود را در دهکده جهان امروز حس کند . سوریه هم که درگیر گرفتاری ها و مشکلات بی شمار خویش است و فرصتی برای یاری رساندن به یار دیرینه نمی یابد .
مقامات مسئول و بلندپایه آمریکایی ، اروپایی و . . . این جملات را تکان دهنده خواندند و برای ملت ایران ابراز تأسف کردند و مرد اول بریتانیا رفتار و کردار احمدی نژاد را مایه بر باد رفتن مردم ایران دانست .
سبب تأسف است میدان گشایی آقای پزیدنت برای یهودیان متمرکز یا همان کشور اسرائیل ، آنچنان که سیلوان شالوم ، شیمون پرز و آریل شارون هریک جداگانه مظلوم نمایی کنند و از جامعه جهانی طلب استمداد کنند و از ایران دیوی خطرناک و خوفناک و از خود چهره ای مظلوم در انظار عمومی و بین المللی بسازند .
افسوس که هرچه کرده ایم خود کرده ایم و خود کرده را تدبیر نیست . بر من خرده نگیرند مردم که ما نگفتیم و او گفت ، این نظر ما نیست و نظر اوست . او زاییده اراده جمعی مردم ماست . دولت او زائیده تحریم است ، دولت نهم زائیده عدم مشارکت خلقی است که با اصلاحات قهر کردند و اکنون سر در گریبان ندامت فرو می برند و از کرده پشیمانند و از خداوند طلب خاتمی و اصلاحاتش را می کنند اما چه سود که منافع ملی سخت در خطر است .
براستی چرا ایرانی باید با دنیا وارد جنگ شود ، جان خویش را به خطر بیندازد ، از منافعش چشم بپوشد تا سرانجام هم خود را بر باد دهد و هم نارفیقی کند و منافع فلسطین را بسوزاند و هم میدان را برای اسرائیل بگشاید ؟
احترام به حقوق بین الملل کشورهای عضو سازمان ملل امری است واجب بر جملگی ممالک ، حتی اگر آن کشور اسرائیلی باشد که به زعم مسلمانان غاصب سرزمین قدس است . ما نیز اگر در پی منفعتی هستیم ابتدا منافع ملی خود را دریابیم . دوستان ، چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است .
M<>M
posted by دمو at 1:53 PM
1 comments
